Burgerlijk bestuur en stedelijke cultuur in Nederland

Nederland staat bekend om zijn tolerantie. De oorsprong van deze tolerantie kunnen we vinden in de Gouden Eeuw van Nederland. Dit is de tijd van regenten en vorsten. De 17e eeuw. Maar ondanks tolerantie, waren de Nederlanders van de 17e eeuw niet gelijk aan elkaar. De sociale status was nog steeds ongelijk. In de Middeleeuwen en in de 16e eeuw was dit ook al zo. Het was echter nieuw dat de sociale status nu door inkomen werd bepaald.

In het tijdvak van de Middeleeuwen hadden de geestelijken veel aanzien en macht. Dit was nu niet meer zo. De meeste macht lag bij de adel en de kooplieden. Vaak gingen edellieden de handel in en werden kooplui. Ook kochten sommige kooplieden een adellijke titel. Deze twee groepen mensen kunnen we dus als één groep rekenen.

Na de adel en kooplieden kwam de gegoede burgerij. Dit is een dure naam voor burgers met hoog aanzien. Dit waren vaak protestantse geestelijken, artsen, juristen en hoge ambtenaren. Nadat de Nederlandse edellieden zich hadden vrijgevochten van de Spanjaarden hadden ze een eigen republiek gesticht. In deze republiek kwam het steeds vaker voor dat mensen uit de gegoede burgerij werden gekozen voor bestuurlijke functies. Voorheen mochten enkel edelen deze functies uitoefenen. Dit was het begin van het burgerlijk bestuur.

De kleine zelfstandigen stonden een treetje lager dan de mensen uit de gegoede burgerij. Deze mensen hadden vaak een eigen bedrijfje waardoor zij iets hoger op de sociale ladder stonden dan bijvoorbeeld arbeiders of huisbedienden. Toch stonden de arbeiders en huisbedienden altijd nog hoger in aanzien dan de bedelaars of dagloners.

De meest belangrijke mensen woonden aan de Amsterdamse grachtengordel. Deze was gegraven in de 16e eeuw. In dit tijdvak was Amsterdam namelijk de belangrijkste handelsstad van de wereld geworden. Dit kwam voornamelijk dankzij de oprichting van de VOC. Dit was de Nederlandse handelsmaatschappij.

Dankzij deze rijkdom hadden schilders volop werk. Een van de belangrijkste schilders uit de Nederlandse geschiedenis is Rembrandt van Rijn. Hij heeft gewoond en gewerkt in Leiden en Amsterdam. Zijn schilderijen zijn tegenwoordig onbetaalbaar. Toch is hij niet rijk gestorven. Hij leidde een leven dat in strijd was met de kerkelijke voorschriften. Hierdoor wilden steeds minder mensen schilderijen van hem kopen. Ook koos hij er voor om zijn schilderijen zo min mogelijk aan te passen aan de wensen van zijn klanten. Als hij dat wel had gedaan had hij misschien net zo rijk kunnen sterven als van Mierevelt. Van Mierevelt was portretschilder. Hij schilderde de portretten van vele rijke kooplui en edellieden. Ook was hij hofschilder aan het Nederlandse hof.

Als we tegenwoordig een portret tegenkomen van een belangrijk persoon uit de 17e eeuw, is hij meestal door van Mierevelt geschilderd. Èèn van deze belangrijke personen uit de geschiedenis  was bijvoorbeeld Hugo de Groot. Hugo de Groot was een rechtsgeleerde en schrijver. In 1613 werd hij de belangrijkste adviseur van de stad Rotterdam. Dit bleef hij echter maar 5 jaar, want in 1618 werd hij opgepakt door prins Maurits van Nassau.

Maurits had de opstand tegen de Spanjaarden geleid. Maar in 1618 was er een tijdelijke vrede. Tijdens deze tijdelijke vrede brak in Nederland een andere strijd uit. Maurits was namelijk Calvinist en wilde dat iedereen in de republiek Calvinist zou worden. Hugo de Groot was Remonstrant. Hij werd hiervoor opgepakt en gevangen gezet. Hij moest levenslang op slot Loevenstein gevangen blijven. Hij bleef hier echter maar 3 jaar. Na 3 jaar ontsnapte hij door zich in een boekenkist te verstoppen.

×

U kunt niet meer reageren.